Christine and the Queens & La Grande Sophie - Tous les cris, les SOS

Lista wszystkich wpisów

Szukaj na tym blogu

niedziela, 7 sierpnia 2016

Christine and the Queens & La Grande Sophie - Tous les cris, les SOS

Wiele elementów złożyło się na ten wpis. Jednym z nich jest fakt wydania płyty Christine and the Queens w Polsce po dwóch latach od premiery francuskiej. Ta artystka, nie bez powodu, gościła już u nas przy okazji takich kompozycji jak: Saint Claude, Paradis PerduChristine, czy Jonathan (utwór mający zresztą pewne konotacje z Off Festivalem 2014). Kolejnym jest potrzeba powrotów do korzeni, to zapewnia nam piosenka, która należy do klasyków francuskiej sceny muzycznej Daniela Balavoine. Wcześniej ten utwór mogliśmy poznać przy okazji interpretacji wykonywanej przez Zaz (tam też śpiewomocnik). Kolejnym elementem jest fakt, że artyści nie dość interpretują klasyki znanych twórców, to jeszcze robią to wespół zespół z innymi wykonawcami - tutaj wkracza nie mniej istotna bywalczyni sceny francuskiej La Grande Sophie (piosenkarka Sophie Huriaux).

Utwór: Tous les cris, les SOS
Wykonawca: Christine and the Queens & La Grande Sophie
Album: okazyjne wykonanie utworu Daniela Balavoine




Comme un fou va jeter la mer
Des bouteilles vides et puis espère
Qu'on pourra lire à travers
S.O.S. écrit avec de l'air
Pour te dire que je me sens seul
Je dessine à l'encre vide un désert

Et je cours je me raccroche la vie
Je me saoule avec le bruit
Des corps qui m'entourent
Comme des lianes nouées de tresses
Sans comprendre la détresse
Des mots que j'envoie

Difficile d'appeler au secours
Quand tant de drames nous oppressent
Et les larmes nouées de stress
Etouffent un peu plus les cris d'amour
De ceux qui sont dans la faiblesse
Et dans un dernier espoir disparaissent

Et je cours je me raccroche la vie
Je me saoule avec le bruit
Des corps qui m'entourent
Comme des lianes nouées de tresses
Sans comprendre la détresse
Des mots que j'envoie

Tous les cris les S.O.S.
Partent dans les airs dans l'eau
Laissent une trace
Dont les écumes font la beauté

Pris dans leur vaisseau de verre
Les messages luttent mais les vagues
Les ramènent en pierres d'étoiles sur les rochers

Et j'ai ramassé les bouts de verre
J'ai récollé tous les morceaux
Tout était clair comme de l'eau
Contre le passé y'a rien à faire

Il faudrait changer les héros
Dans un monde où le plus beau reste à faire


Et je cours je me raccroche la vie
Je me saoule avec le bruit
Des corps qui m'entourent
Comme des lianes nouées de tresses
Sans comprendre la détresse
Des mots que j'envoie

Tous les cris les S.O.S.
Partent dans les airs dans l'eau
Laissent une trace
Dont les écumes font la beauté

Jak szaleniec rzucam do morza
Puste butelki i później mam nadzieję
Że będziemy mogli przeczytać
S.O.S. napisane powietrzem
By ci powiedzieć, że czuję się samotna
Rysuję pustą butelką tuszu pustynię

I biegnę, chwytam życie
Upajam się hałasem
Ciał, które mnie otaczają
Jak lian splecionych w warkocze
Bez zrozumienia dla cierpienia
Słów, które wysyłam

Trudno wzywać pomoc
Gdy tak wiele dramatów nas dotyka
A łzy splatają się w stres
Duszące nieco bardziej okrzyki miłości
Tych, którzy znaleźli się w chwili słabości
I zniknęli w ostatniej nadziei

I biegnę, chwytam życie
Upajam się hałasem
Ciał, które mnie otaczają
Jak lian splecionych w warkocze
Bez zrozumienia cierpienia
Słów, które wysyłam

Wszystkie okrzyki S.O.S.
Uchodzą w powietrze, w wodzie
Zostawiają ślad
Którego odmęty tworzą piękno

Zebrane w szklanym naczyniu
Wiadomości walczą, ale fale
Niosą je w gwiezdnych kamieniach na skały

I podniosłam kawałki szkła
Posklejałam wszystkie kawałki
Wszystko będzie przejrzyste jak woda
Przeciw przeszłości nie ma nic do zrobienia
Należałoby zmienić bohaterów
W świecie, gdzie najpiękniejsze pozostaje do zrobienia

I biegnę, chwytam życie
Upajam się hałasem
Ciał, które mnie otaczają
Jak lian splecionych w warkocze
Bez zrozumienia cierpienia
Słów, które wysyłam

Wszystkie okrzyki S.O.S.
Uchodzą w powietrze, w wodzie
Zostawiają ślad
Którego odmęty tworzą piękno


Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza