Piątkowe tłumaczenie - Sophie Tapie - Des milliards de petits corps

Lista wszystkich wpisów

Szukaj na tym blogu

piątek, 22 maja 2015

Piątkowe tłumaczenie - Sophie Tapie - Des milliards de petits corps

Pop, Rock, a może raczej country style pop-rock? Nie moja bajka, ale idea słuszna, słuszniejsza niż wiele innych pustych nawet w zakresie tekstowo muzycznym...






Utwór: Des milliards de petits corps
Wykonawca: Sophie Tapie
Album: Sauvage (2015)




Quand j'entends parler de malheur du monde,

J'me sens parfois coupable d'exister

D'exister ici ou à 100.000 à la ronde
De faire la fête, de rire, de danser.

oh, oh

Par là-bas les murs gardent la honte
Les barricades n'connaissent pas la pitié.

De tous ces gens qui n'ont pas eu la chance,

La chance de vivre en liberté.

Des kilomètres qui nous séparent
Embrouillent souvent ma conscience
Achètent mon silence
Mais il reste ce qui n'est pas mort,
Des milliards de petits corps
Des trésors de vérité

A trop parler de toutes ces âmes qui tombent

Je me retrouve de plus en plus fatiguée
Fatiguée d'être la proie de ce nombre
D'enfants, de vies, gaspillés

Des kilomètres qui nous séparent
Embrouillent souvent ma conscience
Achètent mon silence
Mais il reste ce qui n'est pas mort,
Des milliards de petits corps
Des trésors de vérité

Par là-bas les jours ne sont que pénombres
Les hommes se tuent c'est la réalité
Les cris des mers ne traversent par les frontières
Comment peut-on étouffer cette misère

non, non, non !

Des kilomètres qui nous séparent
Embrouillent souvent ma conscience
Achètent mon silence
Mais il reste ce qui n'est pas mort,
Des milliards de petits corps
Des trésors de vérité

Mais il reste ce qui n'est pas mort,
Des milliards de petits corps
Des trésors de vérités

Des trésors de vérité
Gdy słyszę rozmowy o nieszczęściu świata,
Czuję jakbym była winna istnienia

Żyjąc tu gdzie okrągłe 100 000
Bawi się, śmieje, tańczy.

och, och

Tam ściany wciąż utrzymują wstyd
Barykady nie znają litości.

Tych wszystkich ludzi, którzy nie mieli szansy,
Szansy by żyć wolnością.

Kilometry, które nas dzielą
Często mylą moje sumienie
Kupują moje milczenie
Ale pozostaje to co nie umarło,
Miliardy małych ciał
Skarby prawdy

Zbyt wiele rozmów nad tymi duszami, które upadły
Czuję się coraz bardziej zmęczona
Zmęczona byciem ofiarą tej liczby
Dzieci, żyjących, odrzuconych

Kilometry, które nas dzielą
Często mylą moje sumienie
Kupują moje milczenie
Ale pozostaje to co nie umarło,
Miliardy małych ciał
Skarby prawdy

Tam dni są tylko cieniami
Ludzie giną, taka jest rzeczywistość
Krzyk oceanów nie przebija się przez granice
Jak można zdusić tę nędzę

nie, nie, nie!

Kilometry, które nas dzielą
Często mylą moje sumienie
Kupują moje milczenie
Ale pozostaje to co nie umarło,
Miliardy małych ciał
Skarby prawdy

Ale pozostaje to co nie umarło,
Miliardy małych ciał
Skarby prawdy

Skarby prawdy

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza